gfff

Thursday, February 14, 2013

အိပ္မက္ထဲမွာေပ်ာက္သြားသူ.

                                                   
                                         အိပ္မက္ထဲမွာေပ်ာက္သြားသူ

                                    သူဟာက်ေနာ္အိပ္မက္ဆုိလည္းဟုတ္တယ္

                                    တကယ္ေတာ့

                                   သူကုိက်ေနာ္အိပ္မက္ေတြထဲမွာအလွပဆုံး

                                    ပုံသြင္းထုဆစ္ထားတာပါ

                                   ဒါေပမဲ့လည္းက်ေနာ္ကုိရက္စက္စြာ

                                   အိပ္မက္ေတြထဲကေနထြက္ေျပးစြန့္ခြာသြားတယ္

                                   ေဟာဒီမိုးေကာငး္ကင္တခုလုံးသူကုိက်ေနာ္

                                   က်ိန္ေျပာခဲ့တာၾကယ္ေလးေတြသက္ေသပါတယ္

                                   သူဟာက်ေနာ္ကုိအျမဲတမ္းထုဆစ္ပုံသြင္းေပးတတ္တဲ့

                                   ပန္းပုနတ္သမီးတပါးလညး္ဟုတ္ေလရဲ့

                                   တေန့ေပါ့က်ေနာ္ႏွုလုံးသားေတြကုိ

                                   အစိပ္စိပ္အမွြာမြွာထုေခ်သြားခဲတယ္ေလ

                                   ဒါေပမဲ့က်ေနာ္ဟာအလင္းတန္းတခုကုိတြဲခိုျပီး

                                    ျဖစ္သန္းေနျဖစ္တယ္ဆုိတာသူသိေနနုိင္တယ္

                                    က်ေနာ္ကသူကုိအခုလုိမ်ဳိး

                                   ႏွလုံးသားေတြကုိခ်ဳိးဖဲ့မပစ္ေစခ်င္ဘူး

                                    ရင္က်က္သူတေယာက္ထက္ပုိျပီးတည္ျငိ္မ္ေစခ်င္ခဲ့တာ

                                    ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနထုိင္ဖုိ့သိသေလာ္နဲေျဖာင္ဖ်ခဲ့မိတယ္

                                    သူကမာနကုိအေရထူေအာင္ျခဳံထားတဲ့သူမို့လားမသိ

                                    က်ေနာ္ရဲ့အတ ၱေဘာင္တခုထဲမွာ

                                      အခ်ိန္ျပည့္ေနထုိင္မသြားဘူးေလ

                                     အခုေတာ့အရာရာေနာက္က်ျခငး္ေတြနဲ့

                                      တိမ္းပါးစြာသူကုိက်ေနာ္နားလည္ေပးခဲ့ပါတယ္

                                       ေ၀ဒနာာကုိခံစားမွဳတခုထက္မပုိပါနဲ့လို့

                                        ထည္း၀င္စြာထုတ္ခ်ည္းထားခဲ့ေပမဲ့

                                        က်ေနာ္ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအားလုံးကုိ

                                        မုိးေရေတြနဲစုိစြတ္သြားေစခဲ့တယ္ေလ

                                        အခုဆုိက်ေနာ္အိပ္မက္တခုထဲမွာ

                                        က်ေပ်ာက္သြားခဲ့ရတဲ့သူကုိ

                                        တိမ္းမူးညြတ္နုဴးရင္းအိပ္မက္ကုိထုဆစ္ေနရတယ္

                                        ႏွလုံးသားဟာအိမ္မက္တခုထဲမွာပဲ
 
                                        နာက်င္စြာက်ရွဳံးေနမယ္ထင္မိရဲ့

                                       က်ေနာ္ကုိအခုထိသူဟာထုဆစ္ပုံသြင္းေနေသးတဲ့

                                        သူတေယာက္အျဖစ္က်ေနာ္အိပ္မက္ကုိ

                                        အလွပဆုံးသိမ္းသြင္းထားမိေသးရဲ့

                                       နာက်င္တာမ်ဳိးလည္းမရွိသလိုသူကုိက်ေပ်ာက္သြားေသာ

                                       အိပ္မက္တခုအျဖစ္ပဲထားရွိထားဆဲပဲဆုိတာ

                                      သူသိေနေသးခဲ့ရင္......................

Wednesday, February 13, 2013

က်ေနာ္နဲဗယ္လင္းတုိင္းအမွတ္တရမ်ား


                                                         1
                              က်ေနာ္နဲ့ဗလင္းတုိင္းအမွတ္တရမ်ား

                             ႏွလုံးသားတုိ့တိတ္ဆိတ္

                              တရိပ္ရိပ္နဲတက္ခဲ့ျပီ

                              ရင္ထဲမွာအလြင့္စိတ္ေတြပဲစုိးမို့လုိ့

                              သူဟာက်ေနာ္ေကာင္းကင္ကုိဥေပက ၡာျပဳထားတဲ့မိုးတိမ္ေပ့ါ

                              တကယ္ေတာ့က်ေနာ္က

                              ဘယ္သူမွဘာသာျပန္လို႕မရတဲ့စာအုပ္တအုပ္လုိ

                               သူ့ကသူ့ဘ၀သူေပ်ာ္၀င္သြားတယ္

                               အခုေတာ့မုိတိမ္ေတြျပန့္ၾကဲလို့ေနခဲ့ျပိီ

                                                     2
                                    ေအာ္ဗလင္းတုိင္းဆိုပါလား

                                   အိပ္မက္မွအၾကိမ္းၾကိမ္းလန္နုိးသူတေယာက္လို

                                    ေၾကာင္စီစီနုိင္လြန္းတဲ့ငါရင္ဘတ္ေတြလူးလြန့္ရင္း 

                                    ဗ်ာမ်ားေနခဲ့ျပီးဗယ္လင္တုိင္း


                                   ႏွလုံးသားေတြလု့ံးပါးပါးေနတဲ့အခါ

                                  ရင္ဘတ္ေတြအိပ္ေပ်ာ္ေနတတ္ၾကတယ္တဲ့

                                   ခံစာခ်က္တစုံတရာမွမရွိတဲ့အခ

                                    နာက်င္ဖုိ့လည္းေမ့ေနတတ္ျပ့န္ရဲ့

                                    ဟုတ္တယ္ဗယ္လင္းတုိင္းငါဟာ

                                   ငါကုိယ္ငါဘာမွန္းမသိတဲ့အခါ

                                    ငါဒိုင္ယာယီေတြလည္း

                                    မည္းညစ္ေနာက္က်ိေနမင္ထင္ထာပ

                                    ေအာ္အခုငါ့ရင္ဘတ္ကုိငါျပန္ေလာင္ျမဳိက္မိရဲ့

                                                              3

                                        ကဗ်ာလို့ေခါငး္စဥ္တပ္မိရုံန

                                        ခံစားခ်က္ေတြယုိစီးက်တတ္္တဲ့လူကုိ

                                        ဘယ္လိုေပ်ာ္၀င္မွဳေတြကမွေမွာ္သြင္းမေပးနုိင္ခဲ့ဘူး

                                          အခုငါကငါကုိယ္တုိင္အသက္မဲ့ေနခဲ့တာ

                                         ဘာမွမရွိတဲ့ခံစားခ်က္တခ်ဳိ႕နဲ့

                                        က်ေနာ္ဟာထုဆစ္လုိ့မရတဲ့က်ဗ်ာတပုဒ္ကုိ

                                         ေရးစပ္ေနမိတာ

                                         နုိးထလုိ့မရတဲ့ဘ၀အိမ္မက္ကုိ

                                         တခါတရံက်ေတာ့ခံစားခ်က္ေတြနဲ

                                         ရင္နာျခင္းရထားေပၚတင္ျပီး

                                         အစိမ္းရင့္ရင့္ဘ၀ေတြကုိေအာ္ေခၚေနမိရဲ့

                                           ေအာ္ဗလင္တုိင္းငါဟာ

                                          ခံစားခ်က္ေတြနဲ့ထုဆစ္ခံထားရတဲ့သက္မဲ့ရုပ္တရုပ္ပါ

                                           ဘာခံစားခ်က္မွမရွိဘူး.

                                           အဲေတာ့ငါေရးေနတာေတြလည္းသက္၀င္မွဳနည္းေနလိမ့္မယ္

                                          ေစာရီးေနာ္ဗလင္တုိင္းငါ့ခံစားခ်က္ေတြ

                                           ၀ိုး၀ုိး၀ါး၀ါးျဖစ္ေနခဲ့လုိ့ပါ..........

                                                               4
                                           ေတာ္ျပီဗလင္တိုင္းငါဟာ

                                           ငါဟာငါနဲ့မဆုိင္တာကုိ၀င္မပါတတ္ဘူးေလ

                                          အဲဒီေတာ့ငါကုိေအးေအးေဆးေဆးေနခြင္ေပးပါ

                                           ငါ....

ငါမသိတဲ့အခ်စ္...

                                                   အဆိပ္တက္ေနတဲ့ညမ်ား

                                   က်ေနာ္ကရွင္သန္မွဳေတြနည္းပါးတဲ့ညတညကုိခုိနမ္းေနမိသူ

                                  က်ေနာ္ကုိဘယ္လုိအရာမ်ဳိးကမွတုိက္စားခဲ့တာမ်ဳိးမရွိဘူး

                                   ရုိး၇ုိးေလးနဲ့ျမဳိရိုးတခုမွာေဘာင္က်က်မွီတြယ္ထားတာမ်ဳိးေတြလည္းမရွိဘူး

                                   လြင့္ပါးခဲ့ျပီး

                                    ဘ၀ဟာတမာတခက္လုိအဆိပ္ေတြတက္လို့

                                    အရာရာဟာတိမ္းပါးမွဳေတြနဲ့က်ေနာ္ကုိကမ္းလင့္ၾကတယ္

                                   အဲဒါက်ေနာ္ရဲ့အဆိပ္တက္ညေနခင္းတခုေပါ့

                                   အခုဆုိေႏြရိပ္ေတြေတာင္သန္းလုိ့

                                   ရြက္၀ါေတြလည္းေျမၽမွာခေနၾကျပီေလ

                                   ဒီလုိအခ်ိန္ဆုိအလြမ္းဆိပ္ေတြကအလုိလုိေနရင္တက္တက္လာတယ္

                                   ခံစားမွဳတခုလုိ့ဘယ္သူနားလည္ေပးမွာလည္း

                                   က်ေနာ္အဆိပ္တက္ေနတဲညေပါင္းမ်ားစြာ

                                  က်ေနာ္အိပ္မက္စုိစိုေတြကုိ

                                  ရင္ဘတ္ထဲထည့္လြယ္ေနရျပီ

                                    ဟုူးး.........

                                   ေလးပင္လုိက္တာ

                                   ဘ၀ကိုနည္နည္းေလးေတြးၾကည့္မိရုံနဲ့
 ဲ့
                                  ေပါ့ေလ်ာ့သြားတဲ့ကုိ့ယ့္အနမ္းတခုက

                                  သူကုိေတာင္အဆိပ္တက္ေစခဲ့ျပီလား

                                  အနမ္းဆုိလို့အထင္မၾကီးေလးနဲ့ေနာ္
 
                                  အိပ္မက္တခုကုိထုပ္ပုိးထားစိတ ၱဇတခုရယ္ပါဗ်ာ
 
                                  တိတ္ဆိတ္စြာစီးဆင္းတတ္တဲ့ငါကုိ့

                                   ဘယ္လုိမ်ဳိးရင့္သီးမွဳေတြကမ်ား

                                   အဆိပ္သင့္သြားေစတာလည္းလုိ့

                                    ညေနခင္းတခုေပၚထုိင္ရင္း

                                   ေတြးျဖစ္ေနမိတဲ့က်ေနာ္ကုိ

                                  နားလည္ေပးနုိင္ပါရဲ့လား

                                  ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္က်ေနာ္ညေတြ

                                   အဆိပ္တက္သြားခဲ့ျပီဗ်ာ....

Saturday, February 9, 2013

အလြင့္နဲအလြင့္

                                  အလြင့္မင္းသားနဲ့အလြင့္..
                                  အလြင္နဲ့က်န္ခဲ့တဲ့အခါ
                                  အရွဳံကုိမ်က္ရည္မက်ဘူးလုိ့့ကတိေပး
                                  အေတြးေလးေတြနဲ့တန္ဘုိးရွိေအာင္ေနမိတာနဲ့
                                 ၇ုိးရုိးုကုပ္ကုပ္ေနမိတာကလြဲရင္
                                 ငါမမွားဘူး
                                 ပစ္စလက္ခတ္အလြမ္းနဲ့တာ္၀င္ဆန္တဲ
                                 ေမွာ၀င္ပန္ခ်ီကားကုိမငး္ေရးခဲ့တယ္ေနာ္
                                 ငါလည္းတေန့ေကာငး္ကင္မျဖစ္ဘူးလုိ
                                   ဘယ္သူေျပာလည္း
                                  ေအးအဲလိုပဲမင္းလည္းေကာငး္ကင္းျဖစ္နုိင္ျပန္တာပဲ
                                  တခါတေလနာက်င္စိတ္နဲ့.
                                  နာက်င္မွဳနည္းတဲစိတ္မွာအျမင္ေတြမတူဘူး
                                  အဲလုိပဲဘ၀ဟာ.
                                  ရိုမဆန္ဆန္ခ်ိီတက္တတ္တဲ့စစ္တလင္းတဲ့
                                  ငါလည္းေတာ္၀င္ေအာင္ေနခဲ့တာပဲေလ
                                  မတူညီတာေတြကငါတုိ့ကုိအလြွာေတြပါးသြားေစခဲေတာ့လည္း
                                  မနက္ဖန္ဆုိတဲဘ၀ေတြမွာအိပ္မက္ေတြလွပေအာင္
                                  ေမ်ာ္လင္ျခင္းေတြကုိရုိက္ခ်ိဳးလုိ့
                                  ငါကုိမလွမပထားခဲ့ပါ
                                  ျပီးေတာ့ေဟာဒီေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္မွာငါကုိ
                                   မငး္လိုက္မရွာနဲ့ေတာ့
                                   ငါကအလြင္နဲ့ေနသားက်ေနတဲ့သူဆိုေတာ့
                                   တမိုးေအာက္မွာတခါသာရွိခဲ့ဖူးတဲ့လူေလလြင့္ပဲ
                                   ဟုတ္တယ္ငါကဘ၀ကုိရယ္ေမာပစ္ဖုိ့
                                   ရွင္သန္ထားတာ
                                    အရွဳံးမေပးဘူး..........
                                   ငါကုိငါမသိတဲအခါ.
                                    အလြင့္ကုိလည္းမသိေတာ့ဘူး
                                    ျ႔ပီးေတာ့ဘာကုိမွမသိေတာ့ဘူး.

Wednesday, February 6, 2013

ကဗ်ာ...

                                               ေအာ္.....
                                 ဘ၀တဲ့ပန္းခ်ီဆရာလုိပဲျဖစ္ေနတာလး
                                 သူကခ်ယ္တယ္ကုိယ္ကုိ
                                 ကုိယ္ကခ်ယ္တယ္ပန္းခ်ီဆရာကုိ
                                 ျပင္ပါမ်ားေတာ့လည္းမ်က္ရည္ဆုိတာေပ်ာက္လုိ့
                                 ပါးျပင္မွာပန္ခ်ီေဆးသားေတြပဲက်န္ခဲ့ရတယ္ေလ
                                 ဒါေပမဲလည္း.....
                                 ဘ၀ကုိပန္ခ်ိီကားေလးတခ်ပ္ေလာက္ျဖစ္ေအာင္ေတာ့
                                 ေ၇းဆြဲခ်င္မိရဲ့
                                 အဲဒါက.......
                                 အလြမ္းပန္ခ်ီကားလား.....
                                 ေပ်ာ္၀င္စ၇ာေကာငး္မဲ့ပန္းခ်ီကားလား......
                                  
                                 ကဗ်ာ...............
                                 ခံစားခ်က္ေတြမုိးေခါင္ေရရွားျဖစ္ေနတယ္
                                 ကဗ်ာတပုဒ္စာတေၾကာငး္ေရးဖုိ့
                                 ငါရင္ဘတ္ေတြအသက္မဲ့ေနတဲ့အခါ
                                 ငါကဗ်ာတပုဒ္ကုိေရးဖုိ့လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ
                                 ေနရာယူၾကဖို့အသင့္ျဖစ္မေနၾကဘူး
                                 ခံစားခ်က္မရွိိတာလားခံစားခ်က္ေတြမ်ားလုိ့ဆြံအေနတာလား
                                 ငါမသိေတာ့ဘူး
                                  လက္ေခ်ာင္းေတြေရြ႕လ်ားမွဳနည္းပါးေနခဲ့အခါ
                                  အျပင္ထြက္လမ္းေလ်ာက္ခပ္ေနာက္ေနာက္ပဲေနလိုက္မိရဲ့
                                  ကဗ်ာဆုိတာဘာလည္း
                                  လူတေယာက္ရဲ့ျဖစ္တည္မွဳ
                                  သဘာ၀ေတာေတာင္ေရေျမျမိဳရြာ
                                   သက္ရွိသက္မဲ့အရာမွန္သမ်ွအေပၚျမင္မိတဲ့
                                   အျမင္ေလးကုိတျခားသူခံစားမိေအာင္သတိျပဳမိေအာင္
                                   တင္ျပတာကဗ်ာျဖစ္မယ္
                                   ဒါဆုိငါမွာေရးျခစ္စရာနံ၇ံေတြမဲ့ေနခဲ့ျပီေပါ့
                                   မဟုတ္ဘူးဘ၀ကုိသိမ္းသြင္းထားတဲ့အျဖစ္ကုိ
                                   နားလည္ေပးမွဳတခုကေနႏွလုံးသားကရုိက္ခတ္မေပးနုိင္ေတာ့တာျဖစ္မယ္
                                   ဟုူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
                                    ကဗ်ာတပုဒ္ကုိေရးရတာမ်က္လုံးေတြလည္းမနားရပါလား
                                    ရင္ဘတ္ေတြလည္းမနားရပါလား
                                   ဘ၀ကုိကဗ်ာအျဖစ္အသက္သြင္းမိေတာ့
                                    ကဗ်ာကဘ၀ေလာက္မပီသဘူး
                                      အဲေတာ့ကဗ်ာဆုိတာ.
                                    ေရးၾကဗ်ာၾကဳိက္သလိုေရးေပေတာ့
                                    သိပ္သညးူ္မွဳေတြမ်ားလာရင္ေတာ့
                                    ငါလည္ကဗ်ာေရးျဖစ္အုံးမယ္....................
                                     အခုေတာ့ငါဟာကဗ်ာအျဖစ္လြင့္လုိက္အုံးမယ္......

Friday, February 1, 2013

ညေနခင္းမ်ာအေၾကာငး္

ငါတုိ့ေတြကညေနခင္းေတြကုိခုံမင္ခဲၾကနဲဘ၀ကုိေနသားက်လာခဲ့တာပါဟာ
                                             ဘ၀ေတြကုိ..ညေနခင္းေတြကလုံးေခ်ပစ္သြားတာ
                         မသိလုိက္ဘူး.
                         ရူးမုိက္မုိက္နဲ့မနက္ဖန္ေတြကုိပ
                         ဆာေလာင္စြာေမ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတယ္
                         ဒါေပမဲ့...
                         ညေနခင္းေတြကုိငါတုိမနုိ္င္ခဲ့ဘူ
                         အခုမုိးလင္းသြားျပိ
                         ငါမေနကေတာင္ညေနခင္းေတြနဲ့ေဆာကစားခဲ့ေသးတာ
                         အခုေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ျပိိီ
                         ဒါေပမဲ့ခနေနရင္
                         ညေနခင္တခုကုိငါပုိင္းဆုိင္ရေတာ့မွာပါ
                         အဲခနေနရင္ပဲအဲဒိီညေနခင္းကငါကုိ
                         ထားခဲ့အုံးမွာ
                         ေပ်ာ္တယ္ေပ်ာ္ပါတယ္
                         သူအလုိလုိက်ကြဲသြားတတ္တဲ့အတြက္
                         ငါ၀မ္းမနည္းခဲ့ဘူး
                          ဒါေပမဲ့ညေနခင္းေတြကုိငါေတြးေနဆဲ
                           ညေနခင္းေတြငါကုိပုံက်မလာနဲ့
                          ညေနခင္းေတြကုိ
                           ၾကည့္ေနခ်င္လုိ့ပါ
                           အခု..ညေနခင္းေတြးေမွးမွိန္းစြာရွင္သန္ေနတယ္
                           အေရာင္ေတြမပိီသေတာ့ဘူး
                           အိုးညေနခင္းနင္ဟာ
                           အေမွာင္ေတြပဲခုိ၀င္တတ္တဲ့အမုိက္တုိက္တခုပဲေနာ္....

Sunday, January 27, 2013

အလြမ္းမပါေသာဘ၀မ်ား

                                           maung thet  nainh soe mandalay
                                           
                                              အလြမ္းမပါေသာဘ၀မ်ား
                  နံရံေတြစကားမေျပာတတ္ဘူးလား
                  မုိးတိမ္တခုလုိလြင့္ပါးေနတဲ့အခါ
                  အေရာင္ဆိုတာေတြအေရးပါလာမယ္
                  သင္ကြဲငွက္တေကာင္လိုဘ၀က
                  ေအာ္ျငီးသံေတြၾကား
                  ကံတရားကေၾကကြဲမွဳေတြကုိပဲေပးတယ္
                     မနက္္ဖန္မွာငါတုိ့အားလုံး
                  ဦးတည္ခ်က္တခုနဲ့အလြင့္ေတြကုိေက်ာ္ျပီး
                  ခ်စ္ျခငး္မဲ့ကာရံညမ်ားကုိေတးဆုိျပၾကမယ္
                  တကယ္ေတာ့လူဆုိတာ.
                  ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္နဲ့အသက္ရွင္တာပါ
                  မုိးလင္ဖုိ့ထက္မုိးမခ်ဳပ္ေအာင္ၾကိဳးစား
                  အားလုံးနဲ့ေပ်ာ္ဖုိ့
                  ေန၀င္ခ်ိန္ေတြကုိေစာင့္မေနသင့္ဘူး
                  ယစ္မူးျခင္းေတြေ၀းေစဖုိ့
                  ငါတုိ့ေတြ....
                  ရိုးသားၾကမယ္..............

Tuesday, January 22, 2013

အေမာေျပ


အင္းေပါေလကုိလည္းတခါတရံေတ့ာ
နာက်င္မွဳမ်ဴိးေတြနဲ့ျဖစ္တည္တဲ့အခါေတြလည္း
ရွိတာေပါ့ေနာ္
ဒါေပမဲ့ဘယ္သူေၾကာင့္မွမဟုတ္သလုိ
ဘာအတြက္မွလည္းမဟုတ္ျပန္ဘူးေလ
                             အလုိလုိေနရင္ျဖစ္တည္ခဲ့တာလုိ့
                             ေျပာရင္အေၾကာင္းျပခ်က္ဟာ
                              မလုံေလာက္တာေတာ့ေသခ်ာတယ္
                              ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကိုိယ္ပုိင္ေတြးေခၚထားတဲ့
                              အေတြးစတခုနဲ့ကုိယ္ပုိင္ျဖတ္သန္းမိတဲ့
                              လမ္းေတြမွာအတ ၱေတြမထားခဲ့မိတာေတာ့
                              အမွန္ပဲေပါ့.
                              ဒါေပမဲ့ကုိယ့္အသိထဲမွာ
                              မနက္ေနထြက္ျပီးညေနေန၀င္မယ္ဆုိတဲ
                              အသိထက္ပုိခဲ့တာေတာ့ေသခ်ာတယ္
                              အလုပ္တခုကိုိလည္းစနစ္တခုနဲ့လုပ္ၾကည့္တယ္
                              မေသခ်ာလို့မရျပန္ရင္လည္းေနာက္တနည္းေပါ့
                              အလုပ္လုပ္ေနသူအတြက္အမွားေတြေတြ့ရတာ
                              မဆနး္ပါဘူးအမွားေတြေတြ့ေနရခ်ိန္မွာေတာ့
                              စိတ္ညစ္ရတာဘာနဲ့မွမတူဘူးေလ
                               ျပီးလည္းျပီးသြားေ၇ာျပန္ေတြးမိျပန္ေတာ့ေပ်ာ္ဖုိ့ေကာငး္ျပန္ရဲ့
                               ဒီေတာ့ဘယ္လိုအခက္ခဲ့ေတြနဲ့ေတြ့ေနပါေစ
                               စိတ္ဓာတ္မက်တမ္းရုံကန္ေနမယ္ဆုိရင္
                               အားလုံးဟာရင့္က်က္သူတေယာက္
                               ေပ်ာ္ရြင္သူတေယာက္ျဖစ္ေနမွာေသခ်ာပါတယ္
                               အမွားေတြထဲကအမွန္ေတြကုိဳရွာေဖြတတ္ဖုိ့ပဲလုိအပ္ပါတယ္

မႏ ၱေလးညႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ဘ၀စာမ်က္ႏွာ

                                        ဘ၀စာမ်က္ႏွာေလး
                         ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေနျပဖုိ့ဆုိသည္မွာလညး္
                         လြယ္မည္ေတာ့မထင္.ထစ္ကနဲ့ဆုိဘ၀က
                          ေသာကေတြကုိလြယ္ထည့္ထားခဲ့ရတာ
                         မနက္ဖန္ဆုိတာေတြကလည္းေမွ်ာ္ေတြၾကည့္ရုံနဲ့.ရင္ေမာရတဲ့
                          အရာတခုအျဖစ္.ဘာမွမပုိခဲ့ဘူး..
                          ငယ္ငယ္တုံးကလိုစာအုပ္ေရွ႕ခ်ျပီးဘ၀ကုိအလြတ္က်က္ဖို့ကလည္း
                          မလြယ္ကူေတာ့ေခ်.
                          ပ်ငး္ေနတဲ့စိတ္ကုိၾကိတ္မွိတ္လို့ရွင္သန္မွဳထဲမွာေနသားက်လာခဲ့ျပ
                          ငယ္ငယ္ကလို.
                          ဆရာကုိေၾကာက္လန္႕တၾကားနဲ့စာေအာ္က်က္မိတဲစိတ္နဲ့
                          ဘ၀ကုိေအာ္ေခၚမိတဲေအာ္သံေတါနဲ့ေအာင္ျမင္ျခင္းမ်ာကသိပ္မကြာေလေတာ့
                          မုိးလင္းခ်ိန္ကုိပဲေစာင့္ေမ်ာ္ခဲ့မိျပန္တယ္ေလကိုယ့္ရဲ့
                          နာက်င္မွဴမ်ားကုိေျပာျပတုိင္ပင္မိေတာ့လည္း
                          နားလည္ေပးတဲသူကုိယ္တုိင္မွာကေသာကေတြကုိခ်ေရးေနရတယ္တဲ့
                          ဟူးးးးးးးးးးးးးး
                         ေ၀းကြာေနရျခငး္ေတြအတြက္မနာက်င္ေတာ့ဘူး
                         ဒီေန့.မင္ပုံစံနဲ့မနက္ဖန္မင္းရဲ့ပုံစံပဲ..ငါ့အေပၚဆက္ဆံပုံခ်င္းတူဖုိ့လုိတယ္
                         တခမ္းတနာျပဳလုပ္ထားတဲ့ငါ့ဘ၀စာမ်က္ႏွာမွာမင္းမပါလာမွာကုိေတာ့
                         အလုိလိုေၾကာက္၇ြံလို႕အနာဂါတ္ကုိလွလွပပဖန္တီးခ်င္မိျပန္တယ္
                         မပီမသေဆာင္းနံက္ခင္းတခုေအာက္မွာ
                         ငါ႕စိတ္ေတြေအးစက္ေနတယ္ထင္တာပဲ
                         ရပ္ဆုိင္းပစ္ဖုိ႕အခ်စ္မွာစာမ်က္နွာေတြမတူညီရဘူးလုိ့ေျပာမိေတာ့
                         ကိုယ္ကုိယ္တိုင္ပဲအတ ၱဆန္သြားမလားလုိ့ေတြးမိျပန္ရဲ့
                         သက္ျပင္းတခ်က္ထုတ္မိရုံနဲ့အလြမ္းေတြေၾကြက်ေနခဲ႕တာ.
                         ငါကုိငါရစ္ပတ္ထားတဲ့ေၾကာက္စိတ္ကဘယ္သူကုိယ္မွတခုခုလုပ္ဖုိ့တုန့္ျပန္
                         မွဳမရွိခဲ့ဘူး။
                         အရာရာေ၀း၀ါးျခငး္ေတြနဲ့ျဖတ္သန္းေနရတယ္ဆုိတဲ့အသိကုိ
                         ဘ၀စာမ်က္ႏွာေတြေပၚတင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
                         အလုိလိုက်န္ခဲ့တဲ့အတိတ္ေတြကုိႏွေမ်ာတသစြာေငးေမာေနမိရဲ့
                         ငါလည္းမင္းလိုပဲတေန႕ဆုိတာရွိလာအုံးမွာပဲလို႕
                         စ်ာပနတခုမွာရိုး၇ိုးေလးေတြးမိေပမဲ့
                         အလွတရာေတြဖုံးဖိထားတဲ့မနက္ဖန္မွာငါ့စိတ္ကသခၤါရကုိေမ့ေလ်ာ
                          ခဲမိျပန္တယ္.
                         ဘာကိုမွမနာက်င္တတ္ဖုိ့ေကာ္ဖီးပူပူေလးတခြက္နဲ့
                         ေ၀ဒနာကုိေဆးေက်ာတယ္.ေသာကေဆုိတာကုိေလာင္ျမဳိက္ပစ္ခဲ့တယ္
                         မရပါဘူး..ဘ၀ဟာ.
                         ထုေခ်ျခငး္ခံထားရတဲ့အစိပ္စိပ္အမြွာမြွာက်ကြဲခဲ့ရတဲ့ဖန္ခြက္တလုံးနဲ့တူတယ္
                         လုံးေခ်လြင့္ပစ္ထားတဲ့စာရြက္တ၇ြက္လို့
                           လမ္းမတခုေပၚမွာလြင့္ပါးေနတယ္.
                          အဲဒီေတာ့အျပာေရာင္ေတြၾကီးစုိးတဲ့ေကာင္းကင္ေအာက္မွာမုိးကုိ
                          ထုိင္ေမ်ာ္ေနမိသလိုမ်ဳိး..
                           စိတ္ကပ်ံသန္းျခင္းမွာလ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ေသဆုံးတယ္
                          ဘ၀ကတေရြ႕ေရြသြားလာတတ္တဲ့ငွက္တေကာင္လိုပဲထင္မိရဲ႕
                          ရင္ထဲေလးပင္မွဳေတြနဲ့တရစ္ရစ္.
                          တဆစ္ဆစ္နာက်င္မိတာမ်ဳိးေတြမရွိေတာ့ဘူး
                          အခုဆုိ........
                           ေနျဖစ္တယ္ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးေနျဖစ္ခဲ့တယ္
                          မနက္ဖန္မွာေတြမွာေကာ.....
                          အနက္ေရာင္ငွက္ေတြငါဆီးပ်ံလာနုိင္မလား
                          မ်ဥ္းေကြ႕ဆန္တဲ့ဘ၀ကုိငါဘယ္ေတာ့မွမနာက်င္ေတာ့ဘူး
                          တကယ္ေတာ့ဘ၀ဆုိတာ
                          ခနခနက်ကြဲတတ္တဲ့အရာတခုအျဖစ္နားလည္ထားလိုက္ိေတာ့တယ္
                          ကဲ့အဲဒါဘ၀စာမ်က္နွာတခုပဲျဖစ္တယ္.